Je leren ontwikkelen

De afgelopen 5 jaar ben ik naast het werk druk geweest met de opleiding holistisch pulsen en holistisch coachen. Het een ging vloeiend en als vanzelfsprekend over in het ander. En omdat het dus meestal zo gaat, waren
de afgelopen 15 jaar gevuld met opleidingen en cursussen. Deels voor bijscholing maar vaker om verdieping te krijgen in mijn vakgebied.  

Als je me pakweg 30 jaar geleden mijn goed gevulde cv van nu had laten zien had ik nooit geloofd dat het hier om mijn eigen curriculum vitae ging. Ik was ( behalve dan in sport) niet echt een uitblinker op school en op oude rapportjes staat geschreven; Lia is een dromer. Ik moest heel erg mijn best doen om al die saaie stof erin te krijgen terwijl ik wist dat er niet zo heel veel van zou blijven hangen.

Inmiddels vermoed ik dat ik naast een dromer ook een nieuw Tijdskind ben; overgevoelig voor prikkels en heel snel afgeleid. Er was niet eens zo heel veel tegenzin, toentertijd op lagere en ook huishoudschool. En gezegend met een goede dosis discipline, werd er gedaan wat gedaan moest worden. Toch herinner ik me maar al te goed hoe mijn moeder me dikwijls onder de neus wreef; wat moet er toch van je terecht komen. Maar dat had hoogstwaarschijnlijk meer te maken met het fijt dat ik me afzette tegen alles wat zij me wilde leren; namelijk onderbroeken en zakdoeken strijken, snijbonen vies slap koken en koper poetsen...allemaal dingen waar ik al helemaal niet het nut van in zag.

Wat zou me moedertje lief er van opkijken als zij de hele waslijst ziet aan scholing die ik de afgelopen jaren heb verworven.

Want ondanks het harde werken dit voorjaar, om de coaching opleiding te voltooien, voelde ik het in de zomer al weer gaan kriebelen.  Jan zijn vraag; " nu ben je toch wel even klaar geleerd" was eerder een constatering. En tegen beter weten in, aangezien ik diep van binnen al wist welke volgende stap zou volgen, mompelde ik iets van
tijd nemen om terug te kijken op al het geleerde....

Zeker, in de zomer voelde ik me vol met alle ervaringen en vele indrukken waren nog nauwelijks verwerkt. Ook de stof moest nog worden geïntegreerd.

Maar wat zelfontplooiing en ontwikkeling betreft krijg ik gewoon nooit genoeg aan leren. In de yoga filosofie wordt dit benoemd als Svadhyaya en het betekent zelfonderzoek. Het is een wezenlijk onderdeel van de beoefening van yoga. Zelfonderzoek is het leren kennen en doorvoelen van onszelf op alle niveaus: lichamelijk, energetisch, mentaal,
emotioneel en wezenlijk. Door zelfonderzoek wordt het duidelijk welke patronen we hanteren en door welke we worden vast gehouden. Door dit inzicht kunnen we gericht loslaten en zo weer dichter bij ons -Zelf komen.

Sommige mensen leren door het lezen van boeken, ze verwerven letterlijk kennis. Hierin ben ik dus nooit zo goed geweest en ondanks dat ik toch heus graag lees, bezit ik niet heel veel boeken. Ik heb geleerd dat ik een
mens van de praktijk ben. Een voelend mens dat door ervaring leert. En pas wanneer ik zelf heb ervaren kan doorgeven aan anderen. Hierin ben ik zeer integer en daar hecht ik dan ook veel waarde aan.

Terwijl de ontwikkeling in het coachen zijn weg vind ben ik nu naar al die jaren weer toe aan het volgen van een yogaopleiding. Vier weekenden puur genot en plezier voor mezelf! Niet in eerste instantie om me als docent te
verbeteren. Maar omdat de prana yoga flow van Alberto Paganini zo mooi aansluit bij de voorbereiding voor ons fiets avontuur komende zomer in Amerika.

Hierin ontwikkel je namelijk levenskracht....Yeahaah I love to go to school!